Nöbetçi Eczaneler
Filistin İsrail tarafından sürekli ateş altında tutulan, dünyanın kangren olmuş yarasıdır. Ortadoğu’da sürekli kan gölleri oluşur. Bütün Ortadoğu Okyanus ortasında yanan bir gemi gibi, çığlık çığlığa bütün dünyadan yardım bekliyor. Ancak dünyanın kulakları sağırlaştı, gözleri körleşti ve gönülleri de taşlaştı. Dünyada hiçbir ülke savaşları durdurmak istemiyor. Her ülke savaştan pay kapma peşinde koşuyor.
Dünyanın haksızlıklara karşı çıkan, hak gözetir aydınları, Yunus gibi: ”Kastım budur şehre varam / Feryadü figan koparam” diye haykırıyor. Onların haykırışlarını, dünyanın hiçbir başşehirindeki, seçilmemiş ve seçilmiş krallar duymuyor. Dünya başşehirleri Ortadoğu’nun çığlıklarına kör, sağır ve dilsiz. Hiçbir ülke savaşların, bütün ülkelerde yol açtıkları büyük yıkımları görmek istemiyor.
Bir uçak kazasında hayatını kaybeden, Sezai Karakoç”un ”Savaş pilotu” yazısında anlattığı, Anadolu’nun Şeyh Şamil’i Zihni Hızal : ”Eli kanlı zorba yönetimlerin sonlarının geleceğinden emin olsam, dünya başşehirlerinin üstünde, kendimi ve uçağımı feda etmekten bir an bile tereddüt etmem” dermiş. Dünyada Hızal gibi, Batı’nın devlet terörünü lanetleyen, haksızlıklara isyan eden binlerce pilot, Batı başşehirlerinin üzerinde, kendini feda etmeye hazırdır. Ancak Hızal ve onlar da biliyorlar ki : ”Kan akıtmakla akan kan durmaz” ve ”Kan kanla temizlenmez.”
Ortadoğu”da on yıllardan beri akan kanlar, barış getirmediği gibi, savaşı daha da hızlandırıyor. Dökülen kanlar, kan dökenlerin vahşetine yeni boyutlar kazandırıyor. Kimsenin gönlü barışta olmadığı için, herkesin aklı savaşta. İnsanlar birbirimizi nasıl öldürürüz diye, fırsat kolluyorlar, ölmekten ve öldürmekten yorulmuyorlar. Oysa kutsal kültürde bir insanı öldürmekle bütün
insanlığı öldürmenin arasında fark yoktur. Amerika, Rusya, İsrail dünyada her gün bütün insanlığı yüzlerce defa öldürüyor.
Dünyanın Batı’sına giden yapılmış, Doğu’suna giden yıkılmış görür. Mehmet Akif”in ”Şark şiirinde ayrıntılı olarak anlattığı gibi, Doğu”da ” Yıkılmış köprüler, çökmüş kanallar, yolcusuz yollar/ Bükülmüş beller, incelmiş boyunlar, kaynamaz kanlar/ Düşünmez başlar, aldırmaz yürekler, paslı vicdanlar/ Ekinsiz tarlalar, ot basmış evler, küflü harmanlar” vardır. Filistin başta olmak üzere, yakılan yıkılan Ortadoğu ülkeleri, bütün insanlığın vicdanında onulmaz
yaralar açıyorlar. Ancak barışsever insanların gücü, savaşları durdurmaya yetmiyor, savaşlar bütün dehşetiyle devam ediyorlar.
Küre dünyada ülkeler savaşırken, biri kazanır, biri de kaybederdi. Savaşların bir kazananı, bir de kaybedeni vardı. Kare dünya da ise, savaşan ülkelerin kazananı ve kaybedeni yoktur. Kim kimle savaşırsa, savaşsın, karşısındakine verdiği zarardan çok daha fazlasını kendine verir. Amerika’nın nükleer başlıklı füzeleri, Batı’yı yok olmaktan kurtaramaz. Sınırsız düz dünya, bütün ülkeleri savaşa değil, barışa odaklanmaya zorluyor.
Amerika New york’u silahlarla koruyamaz. Devlet terörü estiren Moskova, bir teröristin eline geçen nükleer silahla, yeni bir Hiroşima olur.
Kutsallığını yitiren, hiç sorgulanmayan, saldırgan ve kazananları olmayan savaş, ölmeye değmeyen savaştır.
Kare dünya silahlı Kabil’lerin değil, silahsız Habil’lerin dünyasıdır. Ve en güzel barış, savaşsız yapılan barıştır.