Mescid-i Aksa kırmızı çizgimizdir! (hamaset)… Mescid-i Aksa ilk kıblemizdir! (durum tespiti, bilgilendirme)… Hastaneleri bombalamak savaş suçudur! (durum tespiti)… Gazze

  Katliam, yıkım, barbarlık, tecavüz, fesat üzerine kök salan ABD ve Avrupa ülkelerinin sonsuz desteğiyle bugüne kadar istediği eylemi, katliamı,

  Çoğu meselede olduğu gibi şehirler için gelişme durumu da görüntü eksenli değerlendirilebiliyor. Bazen bir şehrin gelişmişliğine sadece bina sayısının

  Elbette ki insan hayatı için mutlak adalet diye bir olgu yoktur. Adaletin kaim olduğu dönemler olmuştur. Ama bu dönemler,

Her faciada olduğu gibi son otel yangınında yitip giden canlarımızla yine hepimizin canı çok yandı. Üzüldük, ağladık…kızdık…hem de çok kızdık…

Bu çağın en büyük kaybı bence günden güne yitip giden insanlığıdır. Yeryüzünde yaşananlar, “insanın” yapıp ettikleri gün geçtikçe insana, insanlığa

Gerçekler çok sıkıcı gerçekten. Yoklarmış gibi yaşamak istiyor insan. Çünkü yoğunlaşıp kafa yorunca kafayı yememek imkansızlaşıyor sanki. Ne gerek var

  Gerçekten neden bu kadar şaşırdınız? Hayır ne olmasını bekliyordunuz? Nasıl bir nesil yetiştirdik, nasıl bir toplum inşa ettik ki

Bugün İsrail teröristi Gazze’de, Lübnan’da istediği gibi çoluk çocuk, kadın, genç, yaşlı demeden öldürebildiği herkesi öldürüyor. Sadece öldürmekle iktifa etmiyor.

Aslında çok kolay bir iş değil bir şehri yaşanmaz hale getirmek. Ciddi bir uğraş, sürekli ve sabırlı bir çaba gerektiriyor.

Hepimiz sınıfta kaldık, İstisnasız hepimiz…Olmayacak olan her şey oldu Gazze’de, oluyor da hala. Hepimizin gözleri önünde, alenen oluyor. İsrail hiçbir

Ramazan geldi yine. Ama sanki çok uzaklardan, çok eskilerden geldi bu sefer… Araya çok şey koymuş gibi, bir yabancı gibi,

Daha önce de yazmıştım. Gazze’de olup bitenler insan vicdanın, insan aklının kaldıracağı gerçeklik sınırlarını çoktan aştı. “Bu kadarı da olamaz,

Gazze’deki katliam dört aydır sürüyor. Hepimizin gözü önünde bebekler, anneler, babalar, dedeler, nineler vahşice boğazlanıyor. Artık hepimiz için yaşananlar bir

Yüz elli yıldan fazladır kurulan bir oyun bu. Yüz elli yılı aşkın ilmek ilmek örülen bir paradigma. Çok güçlü, çok

Biz sıcak evlerimizde çayımızı içerken, akşamları diziden diziye atlarken, rahat rahat yemek yerken ve tıka basa yediklerimiz midemizin her tarafını

“Keşke bilmeden kaza geçirsem ve ölsem.”. “Neden ölmek istiyorsun?”. “Çünkü ben ölürsem cennete gideceğim. Hani orada her istediğimiz olacak ya.

Bir çift minicik ayakkabı… Her tarafı kana bulanmış… başka birisi, parçalanmış küçücük bir beden… babası tarafından bir poşetle ölüsü teslim

Yirmi dört gündür dört tarafı kuşatılmış Gazze halkının üstüne tonlarca bomba yağdırılıyor. Küçücük bir toprak parçasına sıkıştırılmış iki milyonu aşkın

Anlar vardır, her şey anlamsızlaşır. Söylenecek her sözü boşa çıkaran anlar… İnsanın düşündüğünden çok daha aşağılık seviyelere düştüğünü gördüğün anlar.

Sadece Filistin meselesinin tarihi gelişimine bakmak bile uluslararası sistemin maskesini düşürüp; zalim, insanlıktan uzak ve riyakâr kimliğini görmek, göstermek için

  Doğal afetler hayatın bir parçası. Deprem, sel, çığ, heyelan, kasırga, hortum, volkanik patlama, tsunami insanların farklı coğrafyalarda karşı karşıya

Yine tüm aktörlerin hayatiyet atfettiği, “tarihi”, “Ama bu seçim çok farklı, çok önemli!” argümanlarının sürekli vurgulandığı, ki biz her seçim

Ülkede bazen saflar o kadar keskinleşir ki bütün renkler ortadan kalkar sanki. Sadece siyah ve zıttı beyazdan başka renk seçilemez,