Dar Görüşlülük

Bütün dünyayı, yaşadıkları ortamdan ibaret sananlar, dar görüşlü olanlardır. Bu tür insanlar, dünyada, kendi çevrelerinin dışında bir çevrenin varlığından ve yine çevrelerinde yaşayan insanlardan başka milyarlarca insanın yaşadığının farkında olmayanlardır. Aynı şekilde güneşin bir tek yaşadıkları ortama doğup battığını hatta gördükleri dağların, bağların, ırmakların dışında başka başka diyarların da varlığından haberleri bile yoktur. Çünkü bu tür insanlar gezmedikleri, okumadıkları veya hiç bir olayı ibret alırcasına izlemedikleri için yarım kapasiteyle çalışan beyinleriyle böyle sanır böyle düşünürler.
Böylesine dar görüşlü insanlar, daracık dünyalarında debelenip dururlar. Çevrelerinde onları ayıplarcasına bakan gözleri fark etmez, onları uyaranları duymaz ve hiçbir şeyi idrak etmezler. Bu çeşit insanlara laf anlatmak da zordur. Çünkü bunlar için bütün dünya, bir tek yaşadıkları ortamdır. Tıpkı bütün dünyayı, içinde yaşadığı yumurtadan ibaret sanan civcive benzerler. Aslında bu tür insanları civcive benzetmekle civcive haksızlık etmiş oluruz. Çünkü zavallı civciv, kendi beynini daha fazla geliştirecek olanaklardan yoksundur.
Hâlbuki bu tür insanlar, yarım kapasiteyle çalışan beyinlerini, biraz geliştirebilmek için her türlü olanağa sahip oldukları hâlde bunu yapmıyorlar. Bir insanın, beynini geliştiren faktörler ise; yukarıda da bahsettiğimiz gibi, gezmek, o da yapılamıyorsa, yaşamı ders izler gibi izlemek veya hiç olmazsa okumaktır. Zira bu saydıklarımız, beynin gıdası olup insanın ufkunu genişletir ve bunun sonucu olarak beynin tam kapasiteyle faaliyete geçmesini sağlar. Böylelikle bu çeşit insanlarda, beynin yarım kapasiteyle çalışmasından doğan “dar görüşlülük arızası” da ancak bu şekilde giderilmiş olur.