Şunu belirtmekte yarar var ki, İngilizlerin planı 100 yıl ötelemesine rağmen gerçekleştirme şansını azaltan sebep, İslami şuurunu kaybetmemiş Kürtler olduğu kadar aynı zamanda bölgenin %30’unu ihtiva eden Müslüman Arap unsurlarıdır.
Bu yüzden İngiliz planının bir sonraki aşamaya geçmeye mani Siirt ve Mardin başta olmak üzere tampon olarak gördükleri bölgelerdeki Arap unsurların son zamanlarda göç vesaire gibi bir bezdirmeye tabi tutulmalarını da bununla birlikte okumakta yarar var.
Nitekim 100 yıllık bu planın ilk aşaması olarak Suriye’nin kuzeyinde 80 yıllık süreçte Ayn El-Arab (Kobane), Rasul Ayn gibi Arap şehirler demografik değişime tutulmuş, son PYD enerji koridoru projesi ile de Telabyad Cerablus vb. bölgeler Arap ve Türkmenlerden tahliye edilerek gerçekleştirilmeye çalışılmaktadır.
Üzücü olan şu ki, ince ince giden ve sonucu Ermenistan İsrail komşuluğu olan böylesi gaddar bir plana sol seküler milliyetçiler baştan razı iken, kalan Kürtler ya haberdar değil, ya da kavmiyetçi duygularını okşadığı için şimdilik ses çıkartmayanlar var.
Aşiretler konusu açılmışken şuna da değinmekte fayda var.
Kuruluş sürecindeki Türkiye’nin, ilk uğraşı alanlarından birisi bölgenin ayrışmaya mani yerel dinamikleri olan şeyhler, ağalar ve aşiretlerin üzerine gitmesiydi.
Bu süreçte asi görülen ve yeni rejime ayak direyenler tek tek diskalifiye edilirken öte yandan bu rejime itaat eden şeyh, ağa ve aşiretler maddi ve manevi olarak oldukça hızlı imkanlar elde edip büyüdüler.
Meydan bir bakıma asi aşiret ve büyük ailelerden koparılmış fertlerden oluşturulan rejim aşiretine ve çözülme yaşamaksızın rejime tabi aşiretlere kalmıştı.
İlginçtir ama bölgenin son 30 yılında seküler PKK hareketinin Kürtlere uyguladığı yöntemde aynısıdır.
Aşiretlerle uğraşma, onları çözmeye çalışma, çözülen bireyleri kendi ülküsü etrafında birleştirerek yeni bir rejim aşireti oluşturma yöntemi aynı masanın ürettiği yöntem gibi duruyor.
Yani bu gün için İngilizlerin görüşme yapabileceği tek kesim PKK aşiretidir ve bu aşiret şemsiyesine girmiş ve bu şekilde varlığını sürdürmeyi kabul etmiş aşiretlerdir ki zaten 100 yıl önceden beri bu yapının temelini oluşturan kimselerle görüşme halindeydiler. Bu gün için farklı olan şey, PKK ile birlikte bu sayının artmış olmasıdır.
Onun şemsiyesi dışında derli toplu denebilecek ve bireylerini kendi etrafında tutmayı başarmış çok az aşiret vardır. Bu çözülmeye mıhalmi vb. Arap aşiretlerde dahildir.
Bu durumda İngilizlerin hangi aşiretle görüştüğü şeklinde mercekle araştırma yapmakta, fertleri çözülmüş aşiretlerin savunma içerisine girmesine de gerek yok sanırım.
Sorun şurada..
Ülke olarak sürekli savunma pozisyonunda kalmak veya bir algı mühendisinin ortaya attığı emziği milletçe kullanıp oyalanmak zorunda mıyız?
Batının hesabı belli. Bu hesap şimdiden başlamışta değil.
Önemli olan biz bu hesaplara karşılık neler yapabiliyoruz.
Şu anda attığımız adımlar doğrumu yoksa onların planlarına farkına varmadan hizmet mi ediyoruz?
Veya onlardan önce hangi hamleleri yapabiliyoruz. Buna kafa yormak gerek
Sağlıcakla kalın.
@akgulahmet
