Anlar vardır, her şey anlamsızlaşır. Söylenecek her sözü boşa çıkaran anlar… İnsanın düşündüğünden çok daha aşağılık seviyelere düştüğünü gördüğün anlar.
Çocukları, kadınları, yaşlıları neden öldürür insan(!)?
Nasıl bir davadır bu? Nasıl bir kafa, nasıl bir ruh hali, nasıl bir vicdan diye kendi kendine sorular sorarken… İsrail terör örgütünün hastane vurduğu ve en az 500 insanın hayatını kaybettiği haberini alıyorsun…
Ve anlıyorsun, kanıksıyorsun iyice… Bir kavim neden lanetlenir ve lanetli bir kavim neler yaparı… “Artık Gazze’de okullar tatil. Çünkü Gazze’de okula gidecek çocuk kalmadı. Hepsi öldü.”… Zira ancak lanetli bir kavmin gençleri şarkılar ve sevinç gösterileri yaparak bu sözleri söyleyebilir.
Kelimeler kifayetsiz, anlamsız kalacak. Bu kabule rağmen yazıyorsun, ola ki küçücük, belki zerreden bile küçük bir değer katmak haktan yana. Yine aynı değerde bir oyuk açmak belki zulüm cephesinin duvarlarında. İnsansın sonuçta, her şeye rağmen umuyorsun…
Lanetli bir kavim karakteri gereği lanet temennileri toplayacak eylemlere imza atar. İşki biz bu olup bitenden gereken dersi çıkarabilecek miyiz? İbret alacak mıyız? Gerçeğe uyanacak mıyız?
Bilinçli olarak körlüğü tercih edene hakkı gösteremezsin… bile isteye sağır kalana hakikati işittiremezsin. Zira sen ölülere işittiremezsin…ilahi ikazlarının farkındayım. Dedim ya, bizimki bir umut işte.
Bir önceki yazımda da bahsetmiştim. Bakın, bize uluslararası sistem adı altında sunulan şey tamamen “güçlüler hukukuna” dayanıyor. Bütün beyennameler, bildirgeler, süslü-romantik nutuklar, güya insani tüm eylem ve söylemler, paktlar, ittifaklar…hepsinin tek bir amacı var: Kendini sistemin sahibi gören egemenlerin çıkarlarını korumak ve onları yapageldikleri zulüm ve haksızlıklara rağmen temize çıkarmak, bununla da yetinmeyerek onları kahramanlaştırmak hatta melekleştirmek. Yani gerçekleri tamamen ters yüz etmek, zalimlerin zulmünü her türlü vasıtayı hunharca kullanarak görünmez kılmak…
Her coğrafyada bir şekilde birbirine düşmanlık etmek için sebepler ürettiler. Çoğu kendilerinin imzasını taşıyan sebepler… ama öyle ayarlar verdiler ki onları görmek imkansızdı. Kendi sömürülerinden kaynaklı yaşanan tüm olumsuzluklar için sömürdükleri halklara düşmanlar ürettiler. İnsanlar geçmişlerine, tarihlerine, geleneklerine, kültürlerine, dillerine hatta dinlerine düşman kesildiler. Başta eğitim sistemi olmak üzere devletlerin tüm kurumlarını buna göre dizayn etmeleri için ellerinden geleni yaptılar. Buna direnenleri türlü oyunlarla ve zulümlerle bertaraf ettiler. Yeri geldi hain, yeri geldi satılmış, yeri geldi hırsız, yeri geldi barbar, yeri geldi ilkel, yeri geldi diktatör, yeri geldi anarşist ilan ederek sivil linçlere, sonuç alamayınca da fiziksel linçlere tabi tuttular.
O yüzden en büyük mutluluğumuz birbirimizi alt etmek, yok etmek, inkar etmek oldu yüz yılı aşkın bir süredir… Çünkü onları görmememiz gerekiyordu…yoksa canlı yayında çocuk ve kadın katleden İsrail bu kadar görünmez olabilir, bu kadar masum kalabilir miydi? Hala Amerika ve Avrupa devletlerinin başkanları bu katliamlar için “İsrail’in kendisini savunma hakkı meşrudur. Bunu destekliyoruz.” diyebilirler miydi? İsrail’in tonlarca bombasıyla çocuk bedenleri paramparça olurken”Filistinliler topraklarını sattı.” ya da “Araplar bize ihanet etti!” safsatalarını, teranelerini tekrarlamak başka neyle izah edilebilir. Körlük hem de sonuna kadar körlük. Öyle bir körlük ki artık onların elleriyle gözlerimiz kapatmalarına gerek yok. Artık o zahmete girmeye gerek görmüyorlar bile. Artık gözlerimizi kapatan kendi ellerimiz…
Uyanmamız için daha ne olması gerekiyor? Mezarlarımızda “yaşamacılık” oyunu oynamaktan, yaşadığımızı sanmaktan vazgeçmenin zamanı gelmedi mi? “Acaba?” demenin, biraz farklı düşünmenin, daha doğrusu düşünmenin zamanı gelmedi mi? Yoksa her çağrıya ibretlik cevabı mı vereceğiz: “Bizi mezarlarımızdan kaldıran kimdir?”…
İnanmayın, kanmayın onlar dostlarımız değil, onlar kimsenin dostu değil. Nüfusu 3-5 milyonu geçmeyen birkaç küçük Avrupa ülkesindeki insanlıktan uzak mekanik bir düzenle gözlerinizi boyamasınlar artık. Şundan emin olun terör, açlık, hastalık, çevre sorunları dahil mücadele ettiklerini söyledikleri bütün kötülüklerin bizatihi faili onlar, besleyip büyüteni onlar. Ve yine emin olun hedeflediklerini söyledikleri bütün iyiliklerin düşmanı onlar. Onlar iyiyi düşünemezler, düşleyemezler çünkü…
Artık uyanma vakti…şimdi değilse ne zaman…