Yazının başlığını tam da karşılayan bir insan.
Ramazan Değer abimizle ilk karşılaşmamız 1990’larda Mardin Ulucami avlusunda bulunan çay ocağı. Özellikle cuma günleri namaz sonrası içilen çaylar ve az buçuk yapılan sohbetlerle kendisini daha yakından tanıma fırsatım oldu. Oturuşunda, kalkışında bir edep bir erdem vardı. Kimseyi incitmeme, üzmeme tavrı vardı. Ama ikili ilişkilerde, toplumsal meselelerde ilmin kendisine yüklediği misyon çerçevesinde çizgileri net çizebilen bir yapısı vardı. İlmi konularda çerçeveyi çizer ve bu çerçevenin bayağılaşmasına müsaade etmezdi. Bu sebeple
Hak bildiği yolda ilerliyordu.
Yoğun okumaları ve bu okumalardan elde ettiği çıkarımlar ve çıkarımsalar ile hayat yolunu belirliyordu. Derdi ilimdi ve bu ilmin genç kuşaklara aktarılmasıydı. Sanki bir mirasın sahiplerine kazasız belasız ulaştırılması gibi mücadelesi vardı.
Bu miras aslında öğrendiği, elde ettiği ilimdi. Bu ilmi gelecek kuşaklara aktarılması konusunda mücadele ediyordu.
Hassas bir kişiliği vardı. Konuşulanları dikkatle dinler ve buna göre sonuçlar çıkarırdı.
İyi bir tahlilciydi.
Mardin Ulucami çay ocağında bulunduğu zamanlarda onun önünde hata yapmama konusunda bir istidadımız vardı. Çünkü O ilim yüklüydü.
Bosna Savaşının olduğu 1995’lerde tüm İslam dünyasında olduğu gibi Mardin’deki insanımızda da derin bir moral çöküntüsü vardı. İşte bu moral bozukluğumuzun birazcık da olsa umuda tebdil-i için uzun bir kış gecesinde Lütfü Günlüoğlu abimiz ile birlikte kendisini ziyaret etmek istedik. Hiç unutmam verilen randevu saatlerine çok hassasiyet gösterdiği için randevu saati aşmayacak şekilde eve vardık.
Ayrı bir odaya buyur etti bizleri. Hal hatır söyleyişinden sonra eline aldığı kitapla İslam dünyası, toplumsal meseleler, medeniyetlerin varlığı, felsefe gibi konuları da içine alacak bir söyleşiye başladı. Kitaptan belki iki sayfa okudu ama bu iki sayfayı otuza kırka katlayacak bir söyleşide bulundu bizlere. Kitaptan bir paragraf okuduktan sonra bu paragrafı başka ilmi meselelerle bağlantılayacak şekilde açıklamalar da bulunuyordu. Akşam 19.00’da başlayan söyleşi toplantımız gecenin ilerleyen saati 00.30’a kadar sürdü. Bu süreçte oturma odasının iki defa açılıp önümüze çay konulması dışında başka hiçbir şeyin farkına varmadan anlattıklarını can kulağıyla dinledik. Her bir meseleyi anlatışında o meselenin felsefi, antropolojik, sosyolojik ve siyasi açıdan da açıklamasını yapıyordu. Anlattığı konularla ilgili daha önce beynimizde olan yargıların bu yeni anlatılanlarla tebdil olduğunu fark ediyorduk. Bu kadar ilmi meseleyi kendi bağrında nasıl biriktirdiğini de doğrusu hem merak ediyor hem de şaşırıyorduk. Bu sebeple ilme hizmet eden adam tanımlamasını doğrusu bu sebeple çokta hak ediyordu.
Sohbet bitip vedalaştıktan sonra Lütfü Günlüoğlu abimizle Mardin 1. Cadde Cumhuriyet alanından Üçyola doğru yürümeye başlayınca o söyleyişi de aldığımız ilmi zevkten dolayı ayaklarımızın adeta havada uçuştuğunu hissettik.
Lütfü abimiz sorusu üzerine Ramazan abimizin bu söyleyişinden çok istifade ettiğimi söyledim.
Daha sonra kendisi ile birlikte AK Parti il yönetiminde yaklaşık üç yıl görev yaptık. Siyasete vukufiyeti, sabrı, tevazusu, insani ilişkilerde dengeli yaklaşımıyla bir çok kardeşimize rol modellik yaptı.
Rahmetli babamın otobüs şoförü olması sebebiyle Ramazan Değer abimizin yakın akrabalarıyla babamın bir otobüs ortaklığı da oldu. O dönemlerde ailece de görüşmelerimiz ve iletişimimiz oldu. Babam, rahmetli Ramazan abiye kişiliğinden ve karekterli yapısından dolayı çok ihtiramda bulunurdu. Kendisi de aynı şekilde babama hürmet ederdi. Otobüs ortaklığımız Ramazan abimizin ve saygıdeğer kardeşlerinin vefakar tavırlarıyla çok güzel devam etti.
Kendisi rahmani rahmana kavuşması nedeniyle hayırla anmak istedim.
Mardinli hemşerimizin gönlünde derin bir iz bıraktığı vefatından sonra gerek sosyal medyada gerekse anlatılanlardan da anlaşılmaktadır. Kendisini rahmetle saygıyla anmak için bu yazıyı yazma gereği duydum.
Kendisine Allah’tan rahmet ailesine ve sevenlerine sabır ve baş sağlığı diliyorum.
Mekanın cennet olsun ilme hizmet eden adam…