Bazı insanlar dünyaya geldiklerinde bazı engel durumları ile karşı karşıya kalabiliyor.
Kimimiz sağır, kimimiz âma (kör), kimimiz dilsiz yada başka çeşitli engeller ile doğabiliyoruz.
Tüm insanların kaderleri yazılmış ve ona göre yaşarlar.
İnancımız gereği kadere karşı çıkılmaz. Kimimiz beyaz doğarken kimimiz de siyah doğuyoruz.
Bu saydığım çeşitli engel ve durumların tamamı da bir eksiklik değildir. Nihayetinde insanızdır.
Belli bir engel durumuna sahip insanlar toplumumuz tarafından ve insanlığımı, gereği hor görülmezler.
Fakat bunların aksine sağır olamayıpta duymazdan gelen insan tipleri var.
Sağır olmadıkları halde duymazlar sadece işlerine geleni duyarlar. Sorun ve sıkıntılar karşısında duyarsız davranırlar.
Dilsiz olmadıkları halde sadece işine geldikleri şeyleri konuşurlar. Yapılması gerekenler karşısında dilsizi oynarlar.
Kör olmadıkları halde görmezler, görmek istemezler, işlerine gelenin görür işlerine gelmeyen şeyler karşısında kör gibi davranırlar.
Gönül gözleri de kördür bu insanların.
Haksızlık, hukuksuzluk, adaletsizlik karşısında da kördür bu varlıklar, görmek istemezler.
Kişisel menfaatleri doğrultusunda davranır.
Bir durum kendilerine kazanç sağlıyorsa net şekilde görür, duyar ve konuşurlar.
Durumdan bir kazançları yok ise üç maymunu oynarlar.
Bu insanlar herkesi kendileri gibi görürler.
Tıpkı şu hikayede olduğu gibi;
“İki kör”ün hikâyesini tekrar anlatmanın tam sırasıdır.
Hikâye malûm;
“İki kör, karşılıklı “dolma” yiyorlarmış.
Körlerden biri, diğer köre, “fırça” dozajında bir ses tonuyla demiş ki;
“Dolmaları çift çift yemekten utanmıyor musun?”
“Suçlanan kör” demiş ki;
“Allah’tan kork be adam.
Sen kör, ben kör.
Dolmaları çift çift yediğimi de nereden çıkardın?”
“Suçlayan kör” cevap vermiş;
“Ben çift çift yiyorum da!”
Günün mânâ ve ehemmiyetini anlatan bir hikâye.
Evet hakikaten insanlar kör olmuş.
Ve bu ciddi bir sorun.
Toplumsal psikolojik sorun olmaması ise daha ciddi sorunlar doğuracaktır.
Yakınlarımızın, sevdikklerimizin, çalışanlarımızın ve sürekli iletişim halinde olduğumuz kişileri görüp, duyup konuşmalıyız.