Tüm kâinatı yoktan var eden Allah, yaratmış olduğu mahlukat içerisinde en çok değer verdiği insandır. Allah insanın dünya ve ahiret hayatında mutlu olmasını ister. Bu mutluluk Allah’ın koyduğu kanunlara uymakla mümkündür. Bu kanunlar kutsal kitaplar vasıtasıyla biz insanlara ulaştırılmıştır. Kur’an-ı Kerim, kıyamet gününe kadar bütün kâinatta hüküm sürecektir.
İki dünya saadetini yaşamak Allah’ın temel emirlerini öğrenmek ve tatbik etmekle mümkündür.
O halde bu kutsal kitabı (Kur’an) kimden öğreneceğiz.? Kim bu kitabı açıklamakla yetkilidir? Bunu yine Allah’ın sözleriyle ele almaya çalışalım.
Allah yeryüzüne indirmiş olduğunu insanlar için hidayet rehberleri göndereceğini söylüyor.
20/TÂHÂ-123: Kâlehbitâ minhâ cemîan ba’dukum li ba’dın aduvv(aduvvun), fe immâ ye’tiyennekum minnî huden fe menittebea hudâye fe lâ yadıllu ve lâ yeşkâ.
(Allahû Tealâ şöyle) dedi: “İkiniz oradan (aşağı) inin! Hepiniz (şeytan ve siz), birbirinize düşman olarak. Bundan sonra Benden size mutlaka hidayet gelecek. O zaman kim hidayetime tâbî olursa artık o, dalâlette kalmaz ve şâkî olmaz.”
Allah’tan gönderilen bu hidayetçiler, bizlere hidayeti açıklamakla görevlendirilmişlerdir. İnsanları yeryüzüne gönderen Allah onları başıboş bırakmamış ve onlara doğruyu öğretecek hidayet rehberlerini de görevlendirmiştir. Bunlar Allah tarafından görevlendirilip gönderildikleri için resul (murselin-gönderilen) vasfını alırlar.
28/KASAS-7: Ve evhaynâ ilâ ummi mûsâ en erdıîh(erdıîhi), fe izâ hıfti aleyhi fe elkîhi fîl yemmi ve lâ tehâfî ve lâ tahzenî, innâ râddûhu ileyki ve câılûhu minel murselîn(murselîne).
Ve Musa (A.S)’ın annesine şöyle vahyettik: “Onu emzirmesini ve onun için korktuğu zaman onu nehre atmasını (bırakmasını). Ve sen korkma, mahzun olma (üzülme). Muhakkak ki Biz, onu sana döndüreceğiz. Ve onu mürselinlerden (resûllerden) kılacağız.”
Allah, her dönemde her toplumun içerisinde bu tür insanları görevlendirmiştir ki insanlar yanlış yollara sapmasın ve Allah‘ın doğrularını öğrensinler. Bu insanlar kendi toplumlarının dillerini konuşurlar ki topluma izah edebilirsin.
14/İBRÂHÎM-4: Ve mâ erselnâ min resûlin illâ bi lisâni kavmihî li yubeyyine lehum, fe yudillullâhu men yeşâu ve yehdî men yeşâ’(yeşâu), ve huvel azîzul hakîm(hakîmu).
Hiçbir resûlümüz yoktur ki; Biz, onu kendi kavminin lisanıyla göndermiş olmayalım. Onlara (kendi lisanlarıyla) beyan etsin (açıklasın) diye. Öyleyse Allah, dilediğini (Allah’a ulaşmayı dilemeyenleri) dalâlette bırakır. Dilediğini (Allah’a ulaşmayı dileyenleri) hidayete erdirir. Ve O, Azîz’dir, Hikmet Sahibi’dir.
Bu insanların görevlerinden biri Allah‘ın kitabını öğretmektir.
62/CUMA-2: Huvellezî bease fîl ummiyyîne resûlen minhum yetlû aleyhim âyâtihî ve yuzekkîhim ve yuallimuhumul kitâbe vel hikmeh(hikmete), ve in kânû min kablu le fî dalâlin mubîn(mubînin).
Ümmîler arasında, kendilerinden bir resûl beas eden (görevlendiren) O’dur. Onlara, O’nun (Allah’ın) âyetlerini okur, onları tezkiye eder (nefslerini temizler), onlara Kitab’ı (Kur’ân-ı Kerim’i) ve hikmeti öğretir. Ve daha önce (Allah’a ulaşmayı dilemeden evvel) elbette onlar, sadece açık bir dalâlet içinde idiler.
Bunlar Kur’an’ı (zikri) Allah’tan öğrenip insanlara aktaran aracılardır. Çünkü biz bilmeyenler bilmediklerimizi sadece zikir ehlinden öğrenebiliriz.
21/ENBİYÂ-7: Ve mâ erselnâ kableke illâ ricâlen nûhî ileyhim fes’elû ehlez zikri in kuntum lâ ta’lemûn(ta’lemûne).
Ve senden önce, vahyettiğimiz rical (erkekler)den başkasını göndermedik. Eğer bilmiyorsanız, zikir ehline (daimî zikrin sahiplerine) sorun.
Allah’tan her dönemde yaşayan toplumların içerisinde bu tür kişileri vazifelendirir ki insana bilmediklerini öğretsinler.
Unutmayalım ki bilmediklerimizi ancak hayatta olan birilerine sorarak öğrenebiliriz. Allah bizi şeytanlarla ve nefsimizle baş başa bırakmamış ve aramızdan birilerini görevlendirerek Allah’ını kitabını öğrenmemizi sağlamıştır. Çünkü bir insan ancak Allah ‘ın kitabını hayatına tatbik ederek iki dünya saadetini yaşayabilir ve din üzere kalabilir.
5/MÂİDE-68: Kul yâ ehlel kitâbi! lestum alâ şey’in hattâ tukîmût Tevrâte vel İncîle ve mâ unzile ileykum min rabbikum ve le yezîdenne kesîren minhum mâ unzile ileyke min rabbike tugyanen ve kufr(kufren), fe lâ te’se alâl kavmil kâfirîn(kâfirîne).
De ki; “Ey Ehli Kitap! Tevrat’ı, İncil’i ve size Rabb’iniz tarafından indirileni, yerine getirip uygulamadıkça siz birşey (bir din) üzerinde değilsiniz. Ve sana Rabb’inden indirilen, mutlaka onların bir çoğunun azgınlık ve küfrünü artırır. Artık sen kâfirler topluluğuna üzülme.
Günümüzde birçok insan Allah’ın kitabını açıklamaya çalışmaktadır. Bizim için önemli olan bu görevi Allah’ın kime verdiğidir. Bunu öğrenmenin yolu yine bu görevi veren Allah’a hacet namazını kılarak sormaktır. Bir kişi hacet namazını kılarak Allah’tan bu konu hakkında bilgi alabilir. O halde Allah’tan yardım alarak doğru kişileri bulabildiğimiz zaman Allah‘ın gerçek dinini yani İslam’ı yaşamış oluruz. Eğer bir insanın temel hedefi Allah’a teslim olmak ise bu ancak Allah’ın görevlendirdiği vesile ile gerçekleşebilir.
5/MÂİDE-35: Yâ eyyuhellezîne âmenûttekûllâhe vebtegû ileyhil vesîlete ve câhidû fî sebîlihi leallekum tuflihûn(tuflihûne).
Ey âmenû olanlar (Allah’a ulaşmayı, teslim olmayı dileyenler); Allah’a karşı takva sahibi olun ve O’na ulaştıracak vesileyi isteyin. Ve O’nun yolunda cihad edin. Umulur ki böylece siz felâha erersiniz.
Kur’an’ın bütününe baktığımız zaman kuranı açıklamakla yetkili kişilerin resuller olduğunu görürüz.
65/TALÂK-11: Resûlen yetlû aleykum âyâtillâhi mubeyyinâtin li yuhricellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti minez zulumâti ilen nûr(nûri), ve men yû’min billâhi ve ya’mel sâlihan yudhilhu cennâtin tecrî min tahtihel enhâru hâlidîne fîhâ ebedâ(ebeden), kad ahsenallâhu lehu rızkâ(rızkan).
Resûl, âmenû olanları (ölmeden önce Allah’a ulaşmayı dileyenleri) ve amilüssalihat (salih amel, yani nefs tezkiyesi) yapanları, karanlıklardan nura çıkarmak için size Allah’ın âyetlerini açıklayarak okur. Ve kim, Allah’a îmân ederse ve salih (nefsi ıslâh eden) amel işlerse onu, içinde ebediyyen kalmak üzere, altından ırmaklar akan cennetlere dahil eder (koyar). Allah(‘ın Zat’ı), onun (resûl) için en güzel rızık olmuştur.
62/CUMA-2: Huvellezî bease fîl ummiyyîne resûlen minhum yetlû aleyhim âyâtihî ve yuzekkîhim ve yuallimuhumul kitâbe vel hikmeh(hikmete), ve in kânû min kablu le fî dalâlin mubîn(mubînin).
Ümmîler arasında, kendilerinden bir resûl beas eden (görevlendiren) O’dur. Onlara, O’nun (Allah’ın) âyetlerini okur, onları tezkiye eder (nefslerini temizler), onlara Kitab’ı (Kur’ân-ı Kerim’i) ve hikmeti öğretir. Ve daha önce (Allah’a ulaşmayı dilemeden evvel) elbette onlar, sadece açık bir dalâlet içinde idiler.
Herkesin Allah’a ulaşmayı dileyerek Allah’ın teslim yolunda kendisine rehberlik edecek olan hidayetçiyi Allah’tan sormak suretiyle öğrenip iki dünya saadeti ulaşması dileğiyle,
Allah ile kalın, mutlu kalın.
Hacet namazı
Hacet namazının perşembeyi cumaya bağlayan gecelerde veya kandil gecelerinde kılınması asıldır. Ama bütün gecelerde kılınabilir. Önce boy abdesti alınır. Sonra hacet namazına niyet edilir.
Namazda aşağıdaki âyetler okunur:
1. Rekâtta: Subhaneke + Fatiha + 3 Âyetel Kürsî
2. Rekâtta: Fatiha + Ihlâs + Felâk + Nas.
Rekâtin sonunda : Ettehiyyâtü
3. Rekâtta: Subhaneke + Fatiha + Ihlâs + Felâk + Nas.
4. Rekâtta: Fatiha + Ihlâs + Felâk + Nas.
Namaz tamamlandıktan sonra Allah’tan hacet neyse o istenir. Allah’tan mürşid istemek için bu namaz kılındıysa mürşid istenir.
Bu namazdan sonra hiç konuşmadan yatmak gerekir. Yatarken kıbleyi sağa alacak şekilde yatak kurulur. Vücudun ön cephesi kıbleye çevrilerek yan üstü yatılır, 3 Âyetel Kürsî okunur ve Allah’tan mürşid istenir. Eğer kişinin haceti mürşid değil de başka bir hedefe ulaşmaksa (zahirî veya batinî bir hedef olabilir) o hedefe ulaşmak istenir. Sessiz zikir (hafî zikir) bu istekten sonra baslar. Yan üstü yatıldığı için sağ kulak yastığa gelecektir. Bas biraz sağa, sola oynatılarak kulakta kalbin atışlarının, basınç sebebiyle rahatça duyulacağı pozisyona gelinir. Ve kalbin her çift atışında “Allah, Allah” diyerek kişi Allah’ı zikr-i hafî ile (yani sessiz olarak) içinden zikredecektir.
Eğer ilk namazdan sonra yatıldığında bir şey görülmez ise tekrar tekrar, her perşembeyi cumaya bağlayan gece namaza devam edilmelidir. Her gece de kılınabilir.