Yeremya Şamir böylesi kötü bir şöhretle ölümünden sonra bile yıllarca anılırken Alphonse Mingana ondan aşağı kalmadı. Alphonse Mingana kendisinden 150 yıl kadar evvel doğduğu köyde bulunan bir Nesturî manastırında çıkan bir yangından kurtarılan bir el yazmasını ortaya çıkardı. Bu el yazmasının tarihçi Meşiha Zkha ait olduğunu iddia etti. Bu metin artık kullanılmayan arkaik bir alfabeyle Aramî-Süryanî dilinde kaleme alınmıştı. Metnin esas konusu Erbil ve çevresindeki Nesturîlerin tarihiydi. Bu metni Alphonse Mingana Fransızcaya çevirdikten sonra 1907 yılında profesör olarak görevli bulunduğu Süryanî-Keldanî din okulunda yayınlandı. Alphonse Mingana bu el yazmasını yayınladıktan sonra da Berlin’deki Kraliyet Kütüphanesine sattı.
1937’de ölen Alphonse Mingana’dan yıllar sonra 1965’de Meşiha Zkha ait olduğunu iddia edilen el yazması tekrar tetkik edildiğinde aslında kullanılan alfabenin eski olmasına rağmen dilinin o kadar eski olmadığı tespit edildi. Bunun dışında kağıtlarındaki yanığın şüphe uyandırması ve de 1941 yılında el-Koş manastırından bir rahibin bir tomar kağıdın kenarına Meşiha Zkha adını yazdığını kabul etmesi Alphonse Mingana’nın da suçladığı Yeremya Şamir’den pek aşağı kalır yanının olmadığını gösterdi.
Bundan başka 1965’de daha Alphonse Mingana hayattayken bir İtalyan araştırmacı olan Giuseppe Furlani meslektaşı A.Mingana’nın daha evvel yayınlanmış olan Yezidîlerin kutsal metinlerinin Arapça nüshalarındaki ifadelerinin özgün olmadığına ve de bunların Aramîce-Süryanîce esaslı olduğuna dair iddialarının aslında kopya eden yazarın şahsî hataları olabileceği şeklindeki açıklaması her ne kadar Mingana tarafından pek kaale alınmasa da Yeremya Şamir’i akladı ve diğer yandan da Père Anastase’nin yayınladığı ve Yeremya Şamir ile bir bağlantısı kurulamayan Yezidîlerin kutsal metinlerinin Kürtçe nüshasını da akladı.
Père Anastase’nin yayınladığı kutsal metinlerin Kürtçe nüshaları M.Bittner’e göre sun’î olamayacak kadar Kürtçenin bir edebî standardı haline gelen Süleymaniye şivesini yansıtıyordu. Bilhassa daha sonraki yıllarda Sincar dağında yapılan araştırmalarda bulunan Yezidîliğe dair yeni metinler Père Anastase’nin çalışmasına dair şüphelerin dağılmasına neden oldu.