Habip’in ölümünden kısa bir süre sonra Bartellalı İshak’a ait el yazmasının Samuel Cemil tarafından yayınlanınca Père Anastase yeni imanlı kardeşinin sabık inancına dair verdiği bilgilerin doğruluğu konusunda emin oldu. Bunun üzerine Père Anastase Yezidîlere dair araştırması yeni bir boyut kazandı. Père Anastase bu esas olan Kürtçe nüshaları elde etmek için çalışmalarına hız verdi. Bunun için 1904 yılında Sincar’a bir araştırma gezisi yaptı ve Sincar’daki Yezidîlerin mabedindeki kütüphanenin çalışanı olan Hammu adındaki Arapça okuyup yazmasını bilen kütüphaneciyle iletişim kurdu. Kütüphaneci Hammu’ya gizli kutsal metinler hakkında bildiği her şeyi anlattı ve de Habip’in çoktan öldüğünden onun da adını vermekten çekinmedi. Onunla uzun bir pazarlıktan sonra Hammu toplam 500 Franka gizli bir alfabeyle yazılmış bulunan kutsal metinlerin bir kopyasını çıkartmayı kabul etti. Père Anastase Hammu’nun metinleri kopya etmesi için de ona kopya kağıdı verdi ve ayrıca onu sayfaların biçimine sadık kalmasını, harfleri atlamamasını, hiçbir şeyi metne dahil etmemesini ve hiçbir şeyi de dışarıda bırakmamasını tembihledikten sonra ondan ayrıldı. Kitaplar çoğunlukla kapalı tutulduğundan Hammu onlara ancak havalandırılmaları için çıkarıldığında ulaşabildiğinden kopyalama işi iki yıl sürdü. Bu süre zarfında Hammu kopyaladığı sayfaları peyderpey Père Anastase’ye ulaştırıp ücretini alıyordu.
Père Anastase iki yılın sonunda kendi döneminin en değerli ve o zamana kadar kimsenin ulaşamadığı kutsal metinleri Anthropos dergisinde yayınladı. 8 sayfadan oluşan Kitab-ı Cilve ve 14 sayfadan oluşan Mushaf Reş kökeni bilinmeyen simgelerle şifrelenmiş bir olarak yayınladı.