Kanun Irak dışındaki eyaletlerde sorunsuz uygulandı ama Irak için aynısını söylemek mümkün değil. Yezidîliği sapkın bir inanç olarak kabul eden Osmanlı Devleti onların Müslümanlaşmasından hoşlanacağını sanan kimi yerli yöneticiler de buna binaen Yezidîlere zorla Müslümanlığı kabul ettirmeye başladılar ve buna meşru bir şekil vermek için de 1891’de İstanbul’dan Musul’a Yezidîleri İslâmiyet’e davet eden yarı askerî yarı dinî bir heyet gönderildi. Heyete göre Yezidîlik İslâm dininden sapmış bir mezhep olduğuna göre Yezidîlerin Müslümanlığa dönmeleri gerekiyordu. Emîr Mirza Bey ve Yezidî şeyhlerine göre Yezidî inancı İslâm inancından daha eskiydi ve bu bağlamda kendilerinin Müslüman olamayacağını ve ancak Müslümanların sapkın olabileceğini söylediler. Bu cevap İstanbul’dan gelen heyeti iyice kızdırdı.
Yezidîler bu sorunları nasıl çözeceklerini düşünürken 1891 yılının Temmuz ayında askerlik meselesinin müzakere edilmesi için Yezidî lideri ve diğer önde gelenler Musul’a çağrılarak zorla aralarında kur’a çekildi ve bazıları askere alındı. Zorla askere alınanlar arasında Yezidî Emîri Mirza Bey ve kardeşi Ali Bey de vardı. Yezidîler arasında giyilmesi haram olan mavi renkli kumaştan yapılmış askeri üniformaları giymekten başka çareleri yoktu artık.
1892 Temmuz’unda Musul’a yeni vali atanıncaya kadar bu göreve vekaleten bakacak olan Ömer Vehbi Paşa Sultanın gözüne girmek için Yezidî sorununu çözmeye kararlıydı. Ömer Vehbi Paşa Yezidî Emîri Mirza Beyi Musul’a çağırdı. Yöneticilerin kararlılığından korkan Mirza Bey davete icap etmekten başka bir çaresinin olmadığını biliyordu. 18 Ağustos 1892’de Mirza Bey yaklaşık kırk kişiden oluşan maiyetiyle Musul’a vardı. Yezidîlere bir gün sonra zorla kelime-i şahadet getirtilerek Müslüman edildiler. Artık Emîr Mirza Bey ve kardeşi Hadi Bey Müslüman olmuştu bunun üzerine Osmanlı Devleti emîre bir de Paşa rütbesi verip ve aylık bağladı.