İnsanı hayvandan ayıran özelliklerin en başında “düşünebilme yetisi” gelmektedir. “Düşünce”, benim kişisel görüşüme göre beyinde oluşan bir enerjidir. Beynin içinde bazen öyle bir düşünce silsilesi oluşur ki çoğunluk buna beyin fırtınası der geçer. Bense bunu, aynı zamanda beyin dünyasına “çığ düşmesi olayı” diye de nitelerim. Zira kafamıza takılan bir sorun veya beynimizde aniden doğan basit bir düşünce; doğadaki çığ olayı benzeri, beyin dünyamızda birikmiş durumdaki düşünce tabakasını hareket ettirip kaydırmak suretiyle âdeta bir çığ olayı oluşturabiliyor.
Bugün durup dururken birden bire neden ve nereden estiğini kestiremediğim “tavuk mu yumurtadan çıkar yoksa yumurta mı tavuktan çıkar” diye bir ibare kafama takıldı. Öyle ya! Yarı felsefi, yarı bilmece benzeri diye bileceğimiz türden bu ibare, beynimdeki düşünceler silsilesini harekete geçirmek suretiyle soru ve cevaplardan oluşan bir takım nedenler-sonuçlar benim de beyin dünyamda âdeta bir çığ olayı oluşturdu. İşte bu iç içe geçmiş soru ve cevaplar yumağına vereceğim birkaç örnek varsın sizin de beyin dünyanıza çığ düşürsün; ne dersiniz? Peki, öyleyse:
Harf mi sözcüğü oluşturur yoksa sözcük mü harflerden oluşur?
Sözcük mü cümleyi oluşturur yoksa cümle mi sözcüklerden oluşur?
Su mu suyu oluşturur yoksa sudan mı su oluşur?
Ateş mi ateşi tutuşturur yoksa ateş mi ateşten tutuşur?
Gece mi gündüzden doğar yoksa gündüz mü geceden doğar?
Tavuk mu yumurtadan çıkar yoksa yumurta mı tavuktan çıkar?
Canlı mı canlıdan doğar yoksa canlıdan mı canlı doğar?
Dikkat buyrulursa eğer yukarıdaki sorulara göre; sözcüğün oluşması için ilk harfin, cümlenin oluşması için ilk sözcüğün, suyun oluşması için ilk suyun, ateşin tutuşması için ilk ateşin, gündüzün doğması için ilk gecenin, yumurtanın oluşması için ilk tavuğun, canlının doğması için de ilk canlının olması esastır. Görüldüğü üzere burada bir “ilk” e hem de ezeli bir “ilk” e ihtiyaç duyulmaktadır. Bu olmadan sistemin çalışması, yürümesi, üremesi, üretmesi ve hayatın idamesi bile mümkün değildir. İnsanın zekâ kapasitesini ve gücünü aşan bu “ilk” in meydana gelebilmesinin tek yolu ise; ilahî bir güç ile sonsuz bir enerji gerektiren ve “yoktan var ediş” anlamına gelen yaratma kudretine sahip olmaktır. Bu özellik de hiç şüphe götürmez ki kâinatın yaratıcısı ve gerçek sahibi olan Yüceler Yücesi yalnızca Allah’a mahsustur.
Bu doğrultuda denilebilir ki motor görevi gören “ilk” lerin başı Allah’la başlar ve sonu da O’nda biter. Biz kullara düşen ise düzen, nizam ve intizam içinde işleyen bu muazzam sistem ile onu işleten kudretin azameti üzerinde derin derin düşünmek ve şükretmektir.