Dünyada mevcut bulunan ve çeşidi ne olursa olsun istisnasız her gücün zayıf bir noktası vardır. Nitekim o zayıf noktasıdır ki

      İnsanoğlu, ne bir yiyecek ne bir içecek misali herhangi bir besin maddesi değildir. Aynı biçimde ne bir

Birileri; herhangi bir işte başarısızlığa mı uğradı? “Sağlık olsun efendim!” Alış verişte zarar mı etti? “Sağlık olsun efendim!” Girdiği sınavda

“Gölge etme başka ihsan istemem.” Diyojen (MÖ. 412 Sinop- MÖ.323 Korint

  Biliyor musunuz? Bazen biri çıkar; olgunluğuyla, dürüstlüğüyle, çalışkanlığıyla, gayretli oluşuyla, idealistliğiyle, dengeli davranış ve tutarlı konuşmalarıyla bizleri ta derinden

  Belki size ilginç gelecektir; insan beyninin de kendine özgü bir kamerası bulunmaktadır. Beyin engelli olmayan her insanda mevcut olan

  Kişi vardır; Yiyecek ekmeği olmadığı halde gözü-gönlü toktur. Çünkü kişiliği paktır.   Kişi vardır; Başkalarına ikram etmeden önce, Kendi

      Bakmayın siz her akşamüzeri Güneş’in böyle yüzü kızararak masumca çekilmesine! Belki bize fark ettirmeden belki de alıştıra

  “Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır.” diyen atalarımızın elbette bir bildikleri varmış. Hiç şüphe yok ki bu güzel

  İnsan, çok ilginç bir varlıktır. Şöyle ki isteyerek veya istemeyerek işlediği hata, suç, kabahat veya günah gibi bir takım

Barınaklar, tüm canlı varlıkların ana merkezidir. Gereksinimlerini karşılamak amacıyla ilk hareket noktaları olduğu gibi, dışarıdaki işlerini bitirdiklerinde de dönüş yaptıkları

  Bir insan düşünelim! Uğraşır, didinir, ortaya çıkardığı işle övünür. İş derken en basit işten yani bir yemek yapmak işinden

  Evvel Allah! Piyasada; Platonlardan (Eflatun) geçilmiyor.(!) Bir bakıyorsunuz ilgisi ve bilgisi olmamasına rağmen bazıları; hayret dolu bakışlarımız arasında ve

  Yakıcı bir humma başımda Yorgun-argın ve bitkin Uluyan bir sessizliğin uğultusu Kulaklarımda Kafamın içi karma-karışık Bilmem ki nasıl anlatsam;

Zaman zaman bir başkasının giyimine, sahip olduğu bazı eşyalarına, işine, başarılarına, yeteneklerine ve hatta fiziğine bakarak imrendiğimiz çok olmuştur. Ancak

“Ben artık bir işe yaramıyorum.” duygusu, duyguların en kötüsüdür. Bu duyguya kapılan bir insan, ruhen çöker. Böyle bir duyguya kapılmak

Toprak çatlak Diliyor medet Güllerin boynu bükük Bülbüller bedbaht Yanıyorlar özlemle Yanıyorlar özlemle Can oturmuş cananını düşünür Yanağına gözyaşları süzülür

Yakıcı bir humma başımda Yorgun-argın ve bitkin Uluyan bir sessizliğin uğultusu Kulaklarımda Kafamın içi karma-karışık Bilmem ki nasıl anlatsam; Yarı

Ağlıyor hüngür hüngür Sağanak sağanak, gözyaşları Neden ağlıyor? Bilmiyorum. Bırak ağlasın! Ağlamak iyi gelir Ağlamak boşaltır içini, Ferahlatır insanı; Çünkü

Aslında en büyük hatamız; mutluluk içinde yüzerken bazen bunun farkında olamamamız ve dolayısıyla da değerini bilmememizdir. Ancak mutluluğu elden kaçırdıktan

İnsan, sadece etle kemikten değil; aynı zamanda mantık adı verilen akla dayalı özünde enerji olan düşünceler silsilesi ile kalpten doğan

Bir insanının önce kendi kişisel çıkarlarını düşünmesi, bir yere kadar doğal sayılabilir. Ama bunun yanında başkalarının çıkarını da aynı oranda

Çevreye ve topluma yararlı olabilmek için, yetki veya her türlü maddi olanağa sahip olmak başlı başına yeterli değildir. Bu, aynı

Bazı kişiler vardır; kendilerini olduklarından daha iyi, daha güzel, daha akıllı, daha üstün görür ve toplumun, kendilerine biçmediği bir rolü,