“Ben Yapmam, Kimseye de Yaptırmam”

Bazen iyi işler yapmaya çalıştığımızda önümüze birden çok engel çıkabiliyor.
Çoğu kez bu engelleri kolaylıkla aşabiliyoruz.
Ama bazen de bu engeller o kadar mantıksız olur ki bir türlü geçemiyoruz.
Güzel işler yapmaya çalıştığımız da önümüze bu engelleri çıkaran önyargılı, bencil ve mantık dışı insanlar olunca, bu sorunlar karşısında bayağı zorlanıp, sıkıntı çekebiliyoruz.
Her zaman bu tür insanların ne yapmaya çalıştığını, amaçlarının ne olduğunu, ya da bir şey yapmaya çalıştıklarında herhangi bir kimseye bir faydası bir yararı var mı, bu tür soruları kendilerine soruyorlar mı? Diye çok düşünüp durmuşumdur.
Bir dönemler muhabirlik yaptığım coğrafya zorlu bir dönemden geçerken fotoğraf sanatçısı bir arkadaşım ile uzun uğraşlar sonucu büyük çaba sarf ettiğim bir fotoğraf sergisi açmaya çalıştığımda yakın çevrem başta olmak üzere birden çok saçma sapan engeller ile karşılaşmıştım.
Halen de önüme bu anlamsız engelleri çıkaran insanları anlayabilmiş değilim.
Yani bir insan güzel bir iş yapmıyorsa yapan insanlara niye engel olmaya çalışır bunu anlamak büyük güç.
Bu ve buna benzer projeleri hayata geçirmeye çalıştığımda önüme bu engelleri çıkaran, dedikodusunu yapan insanlar ile diyalog kurmaya çalıştım.
Yapacağım işlerin bölgeye ve birden fazla insana yararının dokunacağını anlatmaya çalıştım.
Buna rağmen anlamsız engeller çıkaracaklarını bu durumu devam ettireceklerini yüzüme karşı söyleyen bile çıktı.
Eğer ki bir iş yapmak istiyorsak ve yapacağımız bu iş ekmek yediğimiz memlekete coğrafyaya ve insanlarına fayda sağlayacak ise ne olursa olsun o işleri sonuna kadar ısrarla sonlandırmaya çalışmalıyız.
‘’Ben yapmam ama Kimseye de yaptırmam’’ düşüncesini güdenlere o zaman restimi çekmiştim.
Çok büyük çaba sarf ederek fotoğraf sanatçısı arkadaşımla birlikte Mardin’in kırsal bölgelerinde sayısız köy dolaşarak renkli gözlü çocukları konu edindiğimiz ve Mardin’in incileri İsmini verdiğimiz fotoğraf sergimizi sonunda açmıştık.
Elde ettiğimiz hatırı sayılır bir gelirin yarısını o dönem hendek ve barikat olaylarından dolayı yaşadıkları ilçeleri terk etmek zorunda kalan bölge halkına bağış yapmıştık.
Geriye kalan diğer yarısını da Şehit Aileleri derneğine bağışta bulunmuştuk.
O günden bu yana geçen süre zarfında zorlu süreç ve engellere rağmen İyi ki de yapmışız dediğimiz bu olaydan dolayı ikimizin de içi oldukça rahat.
Gelgelelim memlekete insanlığa herhangi bir faydası olmayan ve fayda sağlamak isteyen insanlara da engel çıkaran bu engellilere karşı ılımlı, aklıselim insanların verdiği mücadelelerin ne kadar anlamlı olduğunu anlatmaya çalışmaya.
Son dönemlerde bu yaşadığım olaya benzeyen ülke gündeminin içinde bulduk kendimizi.
Çocukluğumun ilk yıllarından şu ana kadar hep konusunu duyduğumuz ama kendisini bir türlü göremediğimiz yerli otomobil olayı nihayet bir sonuca ulaştı.
Ülkeye katkısına bayağı bir yarar sunacak diye tahmin ettiğim bu olayı farklı yönlere çekerek tartışma konusu açan insanların anlamsız biz uğraşları beni düşündürmüyor değil.
Yıllarca memlekette ve ülkede ne çevresindeki insana bir faydası dokunmuş ne de yaşadığı bölgede taş üstüne taş koymayan bu insanların, Yok yerli otonun parçaları Fransız yok İtalyanlara ait olduğunu iddia etmeleri bu insanların net bir şekilde art niyetli olduklarını gözler önüne seriyor.
Sizden ricam, ‘’ben yapmam kimseye de yaptırmam’’ düşüncesiyle yaşayan insanları asla ciddiye almayın. Bu insanlar hevesinizi kırmasın.
Sonuç ne olursa olsun memlekete faydalı işler yapmaya devam edin.