Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Gazeteler Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir
Sekip Yurttaser

Yalan Konuşmak Üzerine

Yüce Allah’ın lanetlediği kötü huylardan biri olan yalan söylemek, dünya kurulduğundan bu güne kadar İnancı, rengi, milliyeti, gelenekleri ne olursa olsun dünyadaki bütün insanlar arasında, ayıp ve çirkin bir huy olarak kabul görmüştür. Bu, her yönüyle farklı insanların ender olarak görüş birliğine vardıkları noktalardan belki de bir tanesidir.

İnsan vardır, çok kötü veya tehlikeli bir durum karşısında yalan söylemek mecburiyetinde kalabilir. İnsan vardır vahim sonuçlar doğurması muhtemel bir olayı önlemek için yalan söyler. Bütün bunlar, bir yere kadar kabul edilebilir. Ve yine insan vardır hayati öneme haiz çıkarı için istemeden de olsa yalan söylemek durumunda kalabilir. Gerçi böyle bir konuda da yalan söylemenin mazereti olamaz ama bu kişiyi de buna itenler utansın, denilerek bir yere kadar mazur görülebilir. Peki, hiçbir nedeni ve mecburiyeti olmaksızın her ortamda, herkese, her zaman yalan konuşmayı, yalan şeyler anlatmayı huy edinenlere ne demeli? Aslında bu tür insanların bir yerde ruhsal durumlarının gözlemlenmesi ve detaylı olarak incelenmesi gerekir. Ne ilginçtir ki, bu çeşit insanlar, anlatıp söylediklerinin tamamına yakını, yalan-dolandır.

Acaba bu tür kişiler neden yalan söyler, hiç düşündük mü? Belki hayalperest olduklarındandır, öyle ya kafalarında bir olayı kurgular, düşlerler sonra da bunun gerçek olduğuna inanırlar da onun için yalan konuşurlar. Veya belki de karşılarındaki insanın kendilerine inanacak derecede aptal olduğunu sandıklarındandır. Kim bilir? Belki de kendilerinden üstün olduğuna dair bir düşünceyle, aşağılık duygusuna kapıldıkları kişiye karşı güya kendilerini kanıtlamaya ve yüceltmeye çalışmalarıdır.

Kim ne derse desin benim kişisel kanaatime göre, böylesi insanlar beyinden sorunu olanlardır. Çünkü eğer bir kişi anlattığının yalan olduğunun farkına varamıyor veya ne bileyim, yalan konuştuğunun farkında olduğu halde karşısındaki kişinin bu yalanı yuttuğuna inanıyorsa –ki büyük bir olasılıkla öyledir.- bu kişi beyinsel sorunlu değil de peki, nedir? İşte bu çeşit insanlara konulabilecek en mantıklı tanı da bu olsa gerek diye düşünüyorum. Sizce de öyle değil mi?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

YORUMLAR

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.

YAZARLAR
TÜMÜ

SON HABERLER